Ik wil vasthouden wat ik nu heb, dan ben ik tevreden

Hilke Smit (23 jaar) kwam op haar achtste in aanraking met Ambiq. Zij vertelt hoe ze de begeleiding heeft ervaren.
 

Welke begeleiding kreeg je van Ambiq?

‘Ik begon met weekend- en vakantieopvang. Dat was altijd wel gezellig en voor mij was het nooit een probleem om ernaartoe te gaan. We gingen leuke dingen doen en wat ik er vooral heb geleerd is om te praten met mensen en te spelen met andere kinderen. De kinderen die er kwamen wisselden wel vaak, dus ik zag niet altijd bekende gezichten. We hadden tussendoor ook geen contact met elkaar; op zondagavond zeiden we gewoon: tot de volgende keer.’
 

Hoe lang ging je naar de opvang?

‘Totdat ik een jaar of elf, twaalf was. Ik ging niet alleen naar de weekend- en vakantieopvang maar ook naar de naschoolse opvang. Dat was allemaal prima en ik begreep ook wel dat mijn ouders wilden dat ik erheen ging. Ik heb nooit gedacht ‘wat heb je me aangedaan’ of zoiets. Het was gewoon zoals het was en ik vermaakte me wel. Totdat ik een jaar of elf was en andere dingen wilde doen dan bijvoorbeeld naar een speeltuin gaan. De jonge kinderen vonden dat geweldig, maar ik wilde mijn eigen ding doen en was liever thuis. Rond die tijd begon ik ook op de middelbare school en zijn we gestopt met de opvang.’
 

Kreeg je toen een andere vorm van begeleiding?

‘Nee, pas rond mijn achttiende hebben we weer contact opgenomen met Ambiq. Toen was ik op een punt dat ik verder wilde en wist dat me dat alleen niet zou lukken. Een vriendin van me woonde bij de kamertraining van TCK en ik kwam daar ook regelmatig. Ik kende de plek, de mensen die er werkten en dat voelde heel vertrouwd. Dus daar heb ik me ingeschreven en ik kreeg al vrij snel een woonruimte.’
 

Wat houdt kamertraining in?

‘Bij kamertraining leer je zo zelfstandig mogelijk te wonen. Je hebt in principe alle vrijheid om te komen en gaan zoals je wilt, maar er zijn ook gezamenlijke afspraken. Zoals met z’n allen eten om een bepaalde tijd, en één keer in de week koken. Je hebt gesprekken met je begeleider over wat goed gaat en wat beter kan en als je ergens naartoe gaat moet je het even laten weten, in verband met de brandveiligheid.’
 

En hoe beviel het?

‘Ik heb er vier jaar gewoond en nooit een seconde spijt gehad dat ik er naartoe ben gegaan. Ik heb er veel baat bij gehad, totdat het tijd was voor een volgende stap. Vorig jaar was ik een van de oudste bewoners en er waren ook tieners vanaf een jaar of vijftien. Die staan heel anders in het leven en daar begon ik me aan te storen. Ik was er klaar mee, dus ben ik op zoek gegaan naar een groep met leeftijdsgenoten.’
 

Waar woon je nu?

‘De wachtlijsten voor volwassen woonzorg zijn heel lang. Om de tijd te overbruggen heb ik me ingeschreven bij de woningbouwvereniging en ambulante hulp aangevraagd. Maar dat werkt zo goed dat ik hier gewoon kan blijven wonen! Ik ben blij dat ik er op deze manier achter ben gekomen dat zelfstandig wonen met ambulante hulp prima werkt voor mij.’
 

Welke soort begeleiding krijg je nu?

‘Ik heb een bewindvoerder die me helpt om mijn geldzaken op orde te houden. Ik weet wel hoe het werkt met het betalen van vaste lasten, boodschappen enzo, maar ik geef gewoon graag geld uit. Als ik het heb, dan koop ik van alles, maakt niet uit wat. Om mezelf te beschermen heb ik de bewindvoerder.’
 

Heb je het gevoel dat je ‘een stempel’ hebt?

‘Ik ben best jong gediagnosticeerd en daar weet ik niet zoveel meer van. Er kwam uit dat ik ADHD/PDD-NOS had. Ongeveer twee jaar geleden ben ik opnieuw gediagnosticeerd. Dat hoefde van mij eigenlijk niet, want ik wilde er geen stempel bij, maar het moest gebeuren. Nu duidelijk is dat ik een aandoening uit het autistisch spectrum heb, kan ik de begeleiding krijgen die ik nodig heb. Daar heb ik het voor gedaan, want die indicatie heb ik gewoon nodig.’
 

Hoe ziet je leven er nu uit?

‘Goed, helemaal zoals ik het wil. Ruim vier ochtenden in de week werk ik bij WerkPro, dat is een dagbestedingcentrum. Dagbesteding is geen verplichting, maar iets waar je zelf voor kiest. Ik heb het hier super naar mijn zin en als het even niet gaat, dan snappen ze dat. We hebben kort geleden een winkel geopend: GoudGoed Homemade waar we eigengemaakt spullen verkopen, zoals bloembakken, tuinschommels en tuinkachels. Ik werk de meubels af die we binnen krijgen om ze weer mooi te maken. Likje verf erover en dan weer verkopen. Ik zit goed in mijn vel en vorig jaar kon ik daarover vertellen tijdens een symposium van Ambiq in Zwolle. Voor een grote groep mensen heb ik vragen beantwoord over mijn leven en hoe het is om zelfstandig te wonen als je een beperking hebt. De mensen in de zaal waren heel geïnteresseerd en ik vond het leuk om te doen. Als met al wil ik dit leven gewoon vasthouden zoals het nu gaat. Dan zou ik blij zijn!’

Lees ook het artikel in de Krant van Hoogeveen

Lees hier meer verhalen van cliënten en ouders