Daniëlle (stagiaire/onderzoeker RUG)
"Binnen mijn masteropleiding Orthopedagogiek aan de Rijksuniversiteit Groningen doe ik onderzoek naar hoe jongeren met een LVB de betrokkenheid van hun sociale netwerk ervaren rondom de Zeer Intensieve Traumabehandeling (ZIT) van Ambiq.
Jongeren met een LVB worden relatief vaak blootgesteld aan ingrijpende of bedreigende gebeurtenissen. Door beperkingen in informatieverwerking, emotieregulatie en taal hebben zij bovendien meer moeite om deze ervaringen te begrijpen, onder woorden te brengen en te verwerken. Hierdoor blijft trauma bij deze jongeren regelmatig onder de radar of wordt het onvoldoende behandeld, terwijl de gevolgen diep kunnen doorwerken in hun ontwikkeling en dagelijks functioneren.
De ZIT-behandeling van Ambiq speelt hierop in door intensieve traumabehandeling te combineren met het actief betrekken van het sociale netwerk. Het uitgangspunt is dat herstel niet alleen plaatsvindt in de behandelkamer, maar juist ook in de relaties om een jongere heen. Vanuit het ecologisch ontwikkelingsmodel wordt de jongere gezien binnen meerdere, met elkaar verbonden systemen, zoals gezin, school en zorg.
Uit wetenschappelijk onderzoek weten we dat sociale steun één van de krachtigste beschermende factoren is bij traumaherstel. Tegelijkertijd blijkt in de praktijk dat netwerkbetrokkenheid niet vanzelfsprekend helpend is. Steun kan pas echt bijdragen wanneer deze voorspelbaar, afgestemd en emotioneel beschikbaar is. Een netwerk dat wisselend aanwezig is, overbelast raakt of onvoldoende aansluit bij wat een jongere nodig heeft, kan juist extra spanning en onveiligheid oproepen.
Wat mij in het bijzonder interesseert, is hoe jongeren zelf deze netwerkbetrokkenheid ervaren. Hoewel het betrekken van het netwerk een belangrijk onderdeel is van de ZIT, was tot nu toe weinig bekend over de beleving van jongeren met een LVB hierin. Daarom richt mijn onderzoek zich op de vraag: hoe ervaren jongeren met een LVB het betrekken van hun sociale netwerk vóór, tijdens en na de ZIT-behandeling?
Voor dit onderzoek worden er semigestructureerde interviews gehouden met jongeren die de ZIT hebben afgerond. Hierbij wordt gevraagd wie voor hen belangrijk waren, wat hen hielp of juist belastte, en hoe de rol van hun netwerk in de loop van de behandeling veranderde. De verhalen van jongeren laten zien hoe verschillend steun kan worden beleefd, en hoe belangrijk het is om hier steeds opnieuw bij aan te sluiten.
Met dit onderzoek hoop ik bij te dragen aan een meer afgestemde inzet van sociale netwerken binnen intensieve traumabehandeling, waarin niet alleen wordt gekeken naar wie betrokken is, maar vooral naar hoe jongeren deze steun ervaren en wat zij op welk moment nodig hebben."
