Van weerstand naar openstellen, vertrouwen geven en geduld hebben.

Jolie-Séline en haar man Richard werden op 17 september trotse ouders van hun zoon Aeden. Maar dit ging niet zonder enige slag of stoot. Jolie-Séline heeft  psychische problemen door haar verleden, waar een veiligheidsplan op was gemaakt voor als het thuis, na de bevalling, niet zou gaan. Zelf kampt ze met een complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSS) en haar man, Richard, met een vorm van Autisme. Toen Aeden, hun zoon, werd geboren met een schisis (open gehemelte) moest hij de eerste drie weken op het ziekenhuis blijven. Er speelde een situatie af op het ziekenhuis, die vragen van veiligheid van Aeden naar boven riepen óndanks het sterke veiligheidsplan. "We mochten niet naar huis en moesten onder begeleiding in behandeling".

Wanneer het over de hulp van OKB gaat, vertelt Jolie-Séline: ‘’De hulp die ik kreeg vanuit OKB heb ik als heel prettig ervaren. Iedereen hielp mee op zijn of haar manier en hield rekening met mijn problematieken. De groepsleiders hielpen waar ze konden en hebben zeker een stukje vertrouwen in de hulpverlening teruggegeven, door mij te laten merken dat ze te vertrouwen zijn.’’ Jolie-Séline heeft geleerd dat vertrouwen mag groeien, wederzijds, door vertrouwen te geven. Zo werd ze steeds opener en merkte ze zelf, dat de groepsleiders van het OKB haar ook steeds beter begrepen en de puzzelstukjes op z’n plek vielen.

‘’Voor ons gezin was het een hele bijzondere ervaring. We hebben niet alleen individueel geleerd, maar ook zeker samen. Toen we samen de regie terugkregen, zagen ze ook ineens een gezin i.p.v. twee individuen, die ‘toevallig’ samen een kind hadden. Er werd echt gewerkt aan de ouder- en kind relatie en niet alleen aan de persoonlijke leerdoelen. Daarin was ik ook nog eigenwijs, want ik wou geen persoonlijke leerdoelen hebben: leerdoelen werken toch niet bij mij.’’ Als gezin zijn ze, zoals ze zelf aangeeft, er sterker uitgekomen dan toen ze aan de start van hun traject stonden.

Op dit moment hebben ze als gezin nog hulp van Ambiq. Eén keer in de week komt er een hulpverlener langs die vanaf dag één betrokken was bij het gezin. ‘’Zij gaat mij helpen om terug te gaan naar het nieuwe normaal. Angsten en trauma’s overwinnen door ze aan te gaan om zo, na bijna negen maanden, Aeden in bad te kunnen doen zónder dat mijn lijf er zo intens heftig op reageert.’’