‘Oma Sisca’ is in het huis


Een vrijwilliger aan het woord. Mijn naam is Sisca, ik ben 54 jaar en woonachtig in Almelo. Ik ben getrouwd en samen hebben wij 7 kinderen en vier kleinkinderen. Ik werk in de zorg.

 
Hoe ben je in contact gekomen met Ambiq?

Door gezondheidsproblemen moest ik stoppen met mijn werk. Ik wilde mij wel graag nuttig maken en ben gaan kijken welke mogelijkheden er waren op het gebied van vrijwilligerswerk. Na me verdiept te hebben in verschillende organisaties kwam ik bij Ambiq terecht.Van beide kanten was er een leuke klik. Ondertussen heb ik mijn eigen werk ook weer kunnen oppakken en ben ik nu ook al weer een aantal jaren werkzaam als vrijwilliger bij een ouder-kind-groep (OKB) van Ambiq.

Hoe is het om bij Ambiq te werken als vrijwilliger?

Ik vind het erg leuk. Als vrijwilliger heb ik een andere band met de ouders dan de begeleiders. Ouders vragen om advies en ook kunnen ze even stoom afblazen bij je (bijvoorbeeld tijdens het wandelen of als ze terugkomen van therapie). Het leukste vind ik dat ik met de kinderen kan knuffelen, spelen en wandelen. Ook ga ik mee met de ouders naar het consultatiebureau. Je bouwt een band op met de ouder(s) en het kind. Natuurlijk gaan de ouders en kinderen daar ook weer weg en dat is alleen maar goed. Ik vraag me wel eens af hoe zou het nu gaan met een kind. Of hoe zou hij of zij er nu uit zien. Maar dit is logisch: je ziet een kind vaak een jaar lang, soms langer of iets korter.
 
Wat maakt het zo leuk?

Dat de ouders je vertrouwen met hun kindje. Voor sommige ouders is het moeilijk om hun kindje achter te laten. Door dat je dan met ze praat, is dat vertrouwen er snel. Ik stuur vaak even een fotootje naar de begeleiding en die sturen het weer door naar de ouders. Dit wordt erg op prijs gesteld door de ouders. Wat ik het mooiste vind is dat de kinderen je herkennen. Als ik binnen kom, word ik vrolijk begroet. ‘Oma Sisca’ is in het huis, en ze komen dan op je af lopen. Of een baby die zijn handjes naar je uitsteekt en naar je lacht. Het zijn kinderen, dus de kans dat je onder gespuugd wordt zit er ook in. Ook een kus met een vieze snottebel kan voorkomen. Wat het ook leuk maakt, is als een moeder tegen je zegt: “Bedankt dat ik even mijn verhaal kwijt kan bij je.”
 
Waar is Ambiq goed in voor u als vrijwilliger? 

Ik denk dat het bij jezelf moet passen. Als je vrijwilliger ergens wordt moet je het zelf erg leuk vinden. Dan hou je het ook lang vol. En dat je gewaardeerd wordt is ook erg fijn. We hebben duidelijke afspraken. Dat is belangrijk. Alles gaat via de begeleiding. Zij hebben mijn telefoonnummer, niet de ouders. Via WhatsApp hebben we contact. Natuurlijk gaat er wel eens iets fout, maar alles is ook weer snel op te lossen. Als je vrijwilliger bij Ambiq bent moet je flexibel zijn. Je wordt soms een dag van te voren gevraagd, maar soms ook een uur van te voren.

Ik heb er voor gekozen om eens in de maand een weekend een kind op te vangen. Hierover heb ik met mijn man duidelijke afspraken gemaakt. Dit is voor de ouders duidelijk, en ook voor ons. 
Er is bij ons iemand thuis geweest om te kijken of het een veilige omgeving is. Het kind heeft hier zijn plekje en zijn ritme. Ik denk wel dat als je hier voor kiest, dat je dit voor langere tijd moet vol houden. Het kind raakt gehecht aan je en wij aan het kind.