Jouw omgeving
Swipe
Ervaringsverhaal Sta! Deeltijd

"Hij leerde dat niet alles zijn schuld is"

Om de privacy van dit gezin te beschermen zijn de namen in dit verhaal gewijzigd.

Toen zoon Gabriel vastliep op school, gingen zijn ouders op zoek naar hulp. Via school en de gemeente kwamen zij uiteindelijk terecht bij STA! van Ambiq. Wat begon met ambulante begeleiding groeide uit tot een traject binnen STA! deeltijd. Nu, ruim anderhalf jaar later, kijken zijn ouders met een goed gevoel terug.

De signalen op school

"Gabriel was altijd een druk en aanwezig kind", vertelt vader Johan. "Thuis viel dat minder op, maar op school zagen ze dat hij snel afgeleid was. Hij had moeite om rust te vinden in zijn hoofd en liep soms vast in sociale situaties."

School trok aan de bel. Niet alleen vanwege zijn concentratie, maar vooral omdat zijn gedrag opviel in de klas. "Ze zagen dat hij snel was afgeleid en daardoor dingen niet afmaakte. Hij raasde soms door de dag heen en was onbesuisd in zijn gedrag. Als een deur openging, rende hij bijvoorbeeld naar buiten en duwde hij anderen weg, zonder dat hij dat echt doorhad."

Op zoek naar de juiste hulp

Voordat het gezin bij Ambiq terechtkwam, hadden zij al verschillende vormen van hulp geprobeerd. Die leverden volgens Johan niet het resultaat op waarop zij hoopten.

Via STA! ambulant kwam er eerst begeleiding op school en thuis. Hoewel dat helpend was, bleek al snel dat er meer nodig was om Gabriel echt verder te helpen.

"Het idee om over te stappen naar STA! deeltijd kwam vanuit Ambiq zelf," vertelt Johan. "We deden toen ambulante begeleiding, dat hielp wel een beetje, maar om hem beter te ondersteunen was het beter om hem twee middagen per week naar Hengelo te laten gaan. In die groep kon hij oefenen met andere kinderen en meer leren van situaties. Dat is uiteindelijk een heel goed besluit geweest."

Leren begrijpen én voor zichzelf opkomen

Gedurende het traject werkte Gabriel aan verschillende vaardigheden. Hij leerde beter begrijpen hoe zijn gedrag op anderen overkomt, maar vooral ook hoe hij voor zichzelf kan opkomen.

"Dat is misschien wel de grootste verandering", vertelt zijn vader. "Vroeger zei hij altijd sorry, ook als iets niet zijn schuld was. Nu doet hij dat niet meer. Als iets niet zijn schuld is, dan mag hij dat ook aangeven. Hij laat niet meer zomaar over zich heen lopen."

Volgens zijn ouders heeft dat veel invloed gehad op zijn zelfvertrouwen. Niet alleen thuis, maar ook in contact met leeftijdsgenoten. "We zien dat hij steviger in zijn schoenen staat. Hij begrijpt beter wat hij zelf wil, wat hij prettig vindt en waar zijn grenzen liggen."

Samen werken aan hetzelfde doel

Wat het gezin vooral waardeerde, was de samenwerking tussen thuis, school en Ambiq. "We hadden regelmatig gesprekken met school en Ambiq samen. Iedereen dacht mee. Als we vragen hadden, konden we altijd terecht bij de begeleiding. Er werd niet alleen gekeken naar Gabriel, maar ook naar wat wij als ouders nodig hadden."

Die betrokkenheid ging volgens Johan verder dan alleen de behandeling. "Er werd echt meegedacht, ook in praktische zin. Als er iets geregeld moest worden, werd dat ook opgepakt en niet doorgeschoven. Soms zat dat in kleine dingen, maar die maakten wel verschil."

Zo werd er bijvoorbeeld ook gekeken naar hoe Gabriel buiten school met leeftijdsgenoten in contact kon komen. "Op een woensdagmiddag had hij niets te doen en wij wilden graag dat hij met andere kinderen in aanraking kwam. Via Ambiq is dat samen met de gemeente geregeld en kon hij op die middagen naar bijvoorbeeld een kinderboerderij. Dat soort dingen hielpen echt mee in zijn ontwikkeling. Je merkte gewoon dat ze niet alleen naar het kind keken, maar ook naar wat er in het gezin en daarbuiten nodig was," aldus Johan.

Klaar voor een nieuwe stap

In februari 2026 werd het traject afgerond. Inmiddels maakt Gabriel zich op voor een nieuwe fase: de overstap naar het voortgezet onderwijs. "Dat vinden we natuurlijk spannend, maar we hebben er veel meer vertrouwen in dan vroeger. We weten dat hij handvatten heeft gekregen waar hij op terug kan vallen."

Zelf vond Gabriel het jammer dat zijn tijd bij Ambiq erop zat. "Hij heeft het er echt naar zijn zin gehad. Toen hij zijn begeleider na afloop nog een keer zag, vroeg hij zelfs of hij niet terug kon komen. Dat zegt eigenlijk genoeg."

Voor Johan is de conclusie helder. Aan ouders die twijfelen om hulp te zoeken, heeft hij een duidelijke boodschap: "Gewoon doen. Je doet het voor je kind. Het geeft kinderen vertrouwen en stevigheid. En als ouder krijg je er ook rust voor terug. Wij hebben echt gezien dat het heeft geholpen."

Informatie over:
Wij maken gebruik van cookies

Cookies helpen ons begrijpen hoe je de website gebruikt.
Zo kunnen we steeds verbeteren. Wil je meer weten? Lees meer

Zorgt ervoor dat jij de website optimaal kunt gebruiken
Geven inzicht in hoe jij de website gebruikt
Worden gebruikt om het gedrag van gebruikers te volgen