Tony Atas

Tony is zelf aan het woord, ‘vanaf mijn tweede jaar ben ik bekend met Jeugdzorg. Inmiddels ben ik 24 jaar. Ik heb een lange tijd behandeling gehad van Ambiq. Ik verbleef op een intensieve behandelgroep, in een gezinshuis, het trainingscentrum en tot slot ontving ik ambulante behandeling. Tot mijn 22e heb ik behandeling gehad bij Ambiq’.
Voordat Tony bij Ambiq kwam heeft hij bij verschillende instanties gezeten. Toen hij 6,5 jaar oud was kwam hij voor het eerst in contact met St. Dreei (een voorloper van Ambiq). Tony kwam wonen op de  intensieve behandelgroep in Hoogeveen. Tony; ‘ik kwam in de jeugdzorg door een problematische gezinssituatie en ik was snel agressief, druk en bang’. Tony herinnert zich van deze periode dat hij erg moest wennen aan het leven ‘op de groep’, de steeds weer wisselende groepsleiders vond hij lastig. Volgens eigen zeggen kon hij slechts een beperkt aantal mensen echt vertrouwen. Tijdens zijn boze buien werd hij regelmatig naar zijn kamer gestuurd, daar zette hij keihard muziek aan van de band Rammstein. Dit leidde bij anderen soms weer tot frustratie maar bij Tony nam dan de boosheid en agressie juist af. Wat Tony als prettig heeft ervaren is dat er tijd was voor een gesprekje, de rustmomenten vond hij daar in tegen maar niets!
Vanaf zijn 11e jaar woonde Tony zes jaar in het gezinshuis. Door het goede contact met de gezinshuisouders heeft hij echt veel geleerd en ging hij nadenken over de toekomst en daar aan werken. Hij heeft grenzen opgezocht en is volgens eigen zeggen ook een aantal keren ‘goed op zijn bek gegaan” maar dat waren wel hele goede leermomenten. In het gezinshuis kreeg Tony naast de vastigheid van twee gezinshuisouders ook therapie, o.a. PMT, muziektherapie en EMDR.
Op zijn 17e wilde Tony meer zelfstandigheid, hij nam zelf het initiatief om te kijken of hij kon instromen bij het trainingscentrum in Hoogeveen. Dit lukte en dat was de weg naar zelfstandig wonen. Het nemen van eigen initiatief typeert Tony, hij heeft regelmatig, tegen het advies van anderen in eigen keuzes gemaakt en eigen grenzen verlegt. Hij behaalde in die tijd zijn opleiding voor horeca-assistent en licht- en geluidstechnicus.
Hij bepaalde dat hij zelfstandig wou wonen en ging zelf op zoek naar woonruimte. Met zijn diploma’s op zak en nog een periode van ambulante behandeling heeft Tony nu een eigen huisje in Meppel. Hij werkt als kok- horeca-assistent voor 32 uur op het pannenkoekenschip in Meppel. Het ambulante traject is inmiddels ook gestopt.
 
Hij heeft het allemaal op eigen kracht bereikt en daar is hij best een beetje trots op. Tony heeft nog wel een aantal dromen hij wil heel graag een keer naar Yellowstone en een aantal vulkanen bezoeken. Met zijn doorzettingsvermogen gaat dit vast ook nog wel een keer lukken!
 
Lees hier meer verhalen van cliënten en ouders
  • Kinderen met ADHD hebben het moeilijk 's ochtends

  • ​Volwassenenzorg binnen Ambiq: gericht op begeleiding en wonen

  • Goede Smaaq: Ruimte, rust en hartelijkheid